Թարգմանություն

Ձուկը և օվկիանոսը

Կար-չկար մի ձուկ կար, հասարակ մի ձուկ: Մի անգամ, օվկիանոսի մասին խանդավառ պատմություններ լսելով, որոշեց, որ պետք է հայտնվի այնտեղ, ինչ գնով էլ ուզում է լինի:

Ձուկը գնաց տարբեր իմաստունների մոտ: Շատերն ասելիք չունեին, բայց նրանք ամեն տեսակ անհեթեթություններ էին ասում, որպեսզի հիմարների աչքերում մեծ ուսուցիչներ երևային: Այդ ձկներից մեկն ասաց, որ Օվկիանոսին հասնելու համար պետք է աշխատել անթերի լողացող ձկների ութնապատիկ ճանապարհի առաջին աստիճանին դիրք զբաղեցնել: Մյուս գուրու ձուկը սովորեցրեց, որ Օվկիանոս տանող ճանապարհը պայծառատես ձկների աշխարհների ուսումնասիրություններում կգտնի: Երրորդն ավելացրեց.

-Միակ միջոցն անընդհատ կրկնելն է՝ «Ռամ-ռամ-ռամ»: Միայն այդ դեպքում կբացվի ճանապարհը:

Հոգնելով տարբեր ուսմունքներից՝ ձուկը լողաց ջրիմուռներում հանգստանալու: Եվ այնտեղ նա հանդիպեց մի ծեր, ոչ մի բանով աչքի չընկնող ձկան: Նա ասաց ձուկ-պրպտողին.

-Հիմարի՛կ, Օվկիանոսը, որին դու փնտրում ես, քո շուրջն է: Դու նույնպես Օվկիանոսի մի մասն ես, չնայած, որ դա չես նկատում: Այն քո մեջ է, քո շուրջ, և դու նրա սիրելի մասնիկն ես:

Կրիան ու կարիճը

Մի անգամ կարիճը խնդրեց կրիային անցկացնել իրեն գետը։ Կրիան մերժեց, բայց կարիճը նրան համոզեց։
-Լավ , միայն խոսք տուր, որ չես խայթի ինձ,- համաձայնեց կրիան։
Կարիճը խոսք տվեց։ Այդ ժամանակ կրիան դրեց նրան իր մեջքին և սկսեց լողալ : Կարիճը ամբողջ ճանապարհին հանգիստ նստած էր, բայց երբ մոտեցան ափին, նա կրիային շատ ուժեղ խայթեց։
-Չե՞ս ամաչում, կարի՛ճ, չէ՞ որ դու ինձ խոսք էիր տվել,- գոռաց կրիան։
-Հետո՞ ինչ,- սառնասրտորեն ասաց կարիճը կրիային,-  ասա ինձ՝ ինչու՞  համաձայնեցիր ինձ գետն անցկացնել՝ իմանալով իմ բնավորությունը։
– Ես միշտ օգնում եմ յուրաքանչյուրին, դա է իմ բնույթը,- ասաց կրիան։
– Ի՛մ ընկեր,- պատասխանեց կարիճը, — քո բնույթը բոլորին օգնելն է , իսկ իմը՝ խայթելը։ Իսկ ինչո՞ւ ես քո բնույթը ներկայացնում մեծ բարություն, իսկ իմը՝ ստորություն։